برای حذف و یا کاهش خسارت و خرابی ناشی از ضربهی ساختمانهای مجاور به یکدیگر، ساختمانها باید با پیشبینی درز انقطاع از یکدیگر جدا شده و یا با فاصلهای حداقل از مرز مشترک با زمینهای مجاور ساخته شوند. برای تأمین این منظور در ساختمانهای با پنج طبقه و کمتر (حداکثر ۱۸ متر)، فاصلهی هر طبقه از مرز زمین مجاور حداقل باید برابر پنج هزارم ارتفاع آن طبقه از روی تراز پایه باشد. در ساختمانهای با بیشتر از پنج طبقه و یا ساختمانهای با اهمیت "خیلی زیاد" و "زیاد" با هر تعداد طبقه، عرض درز انقطاع باید با استفاده از ضابطه بند ۳-۱۲-۷ تعیین شود.
فاصلهی درز انقطاع را میتوان با مصالح کممقاومت که در هنگام وقوع زلزله بر اثر برخورد دو ساختمان به آسانی خرد میشوند، به نحو مناسبی پر نمود بهطوری که پس از زلزله به سادگی قابل جایگزین کردن و بهسازی باشد.