در طراحی سازه زیر تراز پایه در ساختمان‌هایی که تراز پایه آن‌ها حداکثر ۲۰ متر بالاتر از تراز شالوده است، موارد زیر باید رعایت شود:
(۱) سازه زیر تراز پایه می‌تواند بدون در نظر گرفتن آثار سختی افقی خاک اطراف و جرم طبقات قرار گرفته در زیر تراز پایه، بر اساس نیروی زلزله بخش روی تراز پایه که در نسبت Ru/ρ سیستم روی تراز پایه به Ru/ρ سیستم زیر تراز پایه ضرب می‌شود، طراحی شود که البته حاصل این نسبت نباید کوچک‌تر از ۱٫۰ لحاظ شود. ضریب ρ برای سیستم زیر تراز پایه، برابر با ۱٫۰ در نظر گرفته شود. به‌جای استفاده از این روش می‌توان کل سازه، شامل بخش‌های رو و زیر تراز پایه را در یک مدل کامل، شامل اثرات خاک اطراف، به روش دینامیکی طیفی یا تاریخچه زمانی تحلیل نمود.
(۲) نیروهای ناشی از فشار جانبی خاک باید بر اساس الزامات مبحث هفتم مقررات ملی ساختمان و فصل ششم این آیین‌نامه تعیین و در محاسبات لحاظ شود.
(۳) در آن دسته از اعضایی که تحمل‌کننده بار عناصر قائم مقاوم لرزه‌ای هستند که تا روی شالوده ادامه پیدا نمی‌کنند، رعایت ضوابط بند ۳-۱۶-۲ الزامی است.
در ساختمان‌هایی که تراز پایه آن‌ها بیش از ۲۰ متر بالاتر از تراز شالوده قرار دارد باید علاوه بر رعایت بندهای (۱) تا (۳) فوق، ضوابط بند ۳-۱۵ و فصل ششم این آیین‌نامه نیز رعایت گردد.