بند ۷-۲-۴ آیین‌نامه 2800

k، سختی موثر سامانه جداساز در تغییر مکان حداکثر، باید با استفاده از رفتار نیرو- M تغییر مکان در هر دو کرانه بالا و پایین دستگا ههای جداساز مطابق رابطه (۷-۶) محاسبه شود. |−F|∑+|+F|∑ M M (۷-۶) = k M D۲ M β، نسبت میرایی موثر سامانه جداساز در تغییر مکان حداکثر، باید با استفاده از رفتار M نیرو-تغییر مکان در هر دو کرانه بالا و پایین جداساز‌ها مطابق رابطه (۷-۷) محاسبه گردد. E∑ M (۷-۷ ) = β ۲ M D kπ۲ M M در این روابط: E∑: D کل انرژی تلف شده در سامانه جداساز طی یک چرخه پاسخ در تغییر مکان M M |+ F|∑: D مجموع قدر مطلق مقادیر نیرو در تمام جداساز‌ها در تغییر مکان M M |− F|∑: D− و مجموع قدرمطلق مقادیر نیرو در تمام جداساز‌ها در تغییر مکان است. M M تحلیل سازه جداسازی شده باید برای مشخصههای کرانه بالا و پایین سامانه جداساز به صورت جداگانه انجام پذیرفته و پاسخ حاکم برای هر پارامتر در طراحی مورد استفاده قرار گیرد. تحلیل سازه باید با در نظر گرفتن موارد زیر انجام شود:

۱- در روش استاتیکی معادل و همچنین برای تعیین حداقل نیرو‌ها و تغییر مکان‌ها در روش‌های تحلیل طیفی و تحلیل تاریخچه زمانی، متغیرهای زیر باید به صورت مستقل برای مشخصههای کرانه بالا و کرانه پایین سامانه جداساز محاسبه شوند:

k β D T D وM مطابق این بند، مطابق بند ۷-۲-۶-۱، مطابق بند ۷-۲-۶-۲، M M M MT V V V مطابق بند ۷-۲-۶-۳، مطابق بند ۷-۲-۶-۴-۱ و و مطابق بند ۷-۲-۶-۴-۲. b s ts V ۲- محدودیتهای مربوط به که در بند ۷-۲-۶-۴-۳ آورده شده، باید به صورت مستقل s برای مشخصههای کرانه بالا و کرانه پایین سامانه جداساز ارزیابی شوند و نامطلوبترین حالت در طراحی مد نظر قرار داده شود.

۳- در روش تحلیل استاتیکی معادل و همچنین برای تعیین حداقل نیرو‌های برش طبقات در روش تحلیل دینامیکی طیفی، توزیع نیروی افقی زمین لرزه در ارتفاع سازه (تعریف شده در بند ۷-۲-۶-۵) باید به صورت جداگانه برای مشخصههای کرانه بالا و کرانه پایین F F C k سامانه جداساز تعیین شود. برای این منظور، لازم است مقادیر و و و به ۱ x xv صورت مستقل برای هر یک از کرانهها با استفاده از روابط (۷-۱۶)، (۷-۱۷)، (۷-۱۸) و (۷-۱۹) محاسبه شود.رابطه ۷-۶رابطه ۷-۷رابطه ۷-۱۹