در دیافراگمهای صلب، تغییرشکل داخل صفحة دیافراگم در مقایسه با تغییر مکان جانبی نسبی عناصر قائم مقاوم لرزهای، کوچک و قابل صرفنظرکردن است. در صورتیکه تحت اثر نیروهای جانبی زلزله، تغییر مکان کلیة نقاط دیافراگم در مدل تحلیلی که در آن سختی داخل صفحة دیافراگم لحاظ گردیده، نسبت به مدل تحلیلی که در آن دیافراگم بهصورت صلب مدل شده، کمتر از ۱۰ درصد اختالف داشته باشد میتوان دیافراگم را صلب در نظر گرفت.
دیافراگمهای دال بتنی و عرشه فولادی پُرشده با بتن، با نسبت دهانه به عمق کمتر یا برابر با ۳ در ساختمانهایی که فاقد نامنظمی در پالن از نوع هندسی، دیافراگم، جابجایی خارج از صفحه و سیستمهای غیر موازی باشند را نیز میتوان صلب در نظر گرفت. دهانه دیافراگم، فاصله افقی بین عناصر قائم مقاوم لرزهای مجاور است که تأمینکنن دۀ اصلی سختی و مقاومت لازم برای نگهداری دیافراگم میباشند. همچنین عمق دیافراگم، بُعد دیافراگم در امتداد نیروی جانبی در دهانه موردنظر با احتساب اثر بازشوها در صورت وجود است. تبصره: در صورتیکه دیافراگم، مطابق ضوابط فوق، صلب محسوب شود، لیکن اثرات رانش معکوس در سازه قابلمالحظه باشد، در نظر گرفتن سختی دیافراگم در مدل سازه ضرورت (Backstay) دارد. رانش معکوس پدیدهای است که در ساختمانهایی که نیروهای زلزلهی عناصر قائم مقاوم لرزهای بخش فوقانی ساختمان از طریق دیافراگمهایی به عناصر قائم مقاوم لرزهای بخش تحتانی - که دارای ابعاد بزرگتری در پالن بوده و توسط دیوارهای حائل بتنآرمة سخت محصور شده است - منتقل میشود، اتفاق میافتد. این پدیده شامل ایجاد تلاشها و تغییرشکلهایی در دیافراگمهای بخش تحتانی ساختمان، برای ایجاد تعادل با اثرات نیروهای جانبی زلزلهی بخش فوقانی است.