در سازههای غیرساختمانی حساس به حرکات قائم زمین مانند مخازن، سازههای آویزان و سازههای با طره افقی، برای تعیین حرکت لرزهای قائم زمین که در طراحی به کارگرفته میشود، باید از طیف معرفی شده در بند ۲-۵-۲ استفاده شود. برای این سازهها نیروهای طراحی اعضا و اتصالات باید بر اساس روش تحلیل طیفی مطابق بند ۳-۱۰-۱ یا روش تحلیل تاریخچه زمانی مطابق بند ۳-۱۰-۲ و یا بند پ۲-۹ پیوست (۲) این آییننامه تعیین گردند. تبصره: به عنوان روش جایگزین، استفاده از روش تحلیل استاتیکی معادل معرفی شده در بندهای ۳-۹ و ۵-۲ برای تعیین نیروی طراحی لرزهای به همراه مولفه قائم حرکت زمین مجاز میباشد.
الف- حرکت قائم زمین معرفی شده در این بند باید برای مخازن به کار گرفته شود. برای سازههای آویزان و سازههای غیرساختمانی دارای طره افقی، شتاب طیفی پاسخ سازه در S)، راستای قائم (av باید برابر با بیشترین مقدار طیف پاسخ تعیین شده در بند ۲-۵-۲ در S نظر گرفته شود. به عنوان یک روش جایگزین برای تعیین مقدار av می توان مقدار زمان، T) تناوب قائم سازه (v که از یک تحلیل قابل قبول به دست میآید را در روابط بند ۲-۵-۲ به کار گرفت. ب- اثرات افقی لرزهای باید با اثرات قائم، با به کارگیری ضوابط راستای بارگذاری که برای R سازههای آویزان یا طر های افقی مشخص شدهاند، ترکیب گردد. ضریب رفتار u برای سازه در حرکات قائم زمین ۱۰ می باشد؛ به جز در موارد استثنا شده، از جمله تعیین نیروهای هیدرودینامیکی حلقوی در اثر مولفه قائم زمین لرزه در طراحی مخازن استوانهای و مواردی که در ضوابط بند ۵-۴-۵ شرح داده شدهاند.