سازه جداسازی شده باید بتواند در تمامی ترازهای بالای الیه جداساز در برابر بار باد طراحی مقاومت نماید. در الیه جداساز باید قید حرکتی مناسب برای محدود نمودن تغییر مکان نسبی سامانه جداساز ناشی از باد به میزانی برابر با تغییر مکان نسبی سایر طبقات روسازه مطابق با بند ۷-۲-۶-۶ تعبیه شود. مقاومت سامانه جداساز در برابر حریق باید حداقل به میزانی برابر با مقاومت ستونها، دیوارها و یا سایر اعضای باربر ثقلی در مواجهه با حریق مجاور آن باشد. سامانه جداساز نباید دارای قید تغییر مکانی برای محدود نمودن تغییر D مکان حداکثر ناشی از زلزله بیشینه مورد نظر به کمتر از تغییر مکان حداکثر کل TM باشد. هر عضوی از سامانه جداساز باید به نحوی طراحی شود که بتواند تحت اثر بار طراحی قائم در تغییر مکان افقی برابر با تغییر مکان حداکثر کل، پایدار باقی بماند. بار طراحی قائم باید با استفاده از رابطه (۷-۳) برای بیشینه بار قائم و رابطه (۷-۴) برای کمینه بار قائم محاسبه شود. ضریب ایمنی برای واژگونی سازه در سطح الیه جداساز برای تمامی ترکیب بارهای ثقلی و لرزهای نباید از ۱۰ کمتر شود. نیروی لرزهای برای کنترل واژگونی باید بر اساس زلزله بیشینه مورد نظر و نیروی قائمی برابر با وزن لرزهای موثر سازه بالای الیه جداساز (تعریف شده در فصل سوم این آییننامه) در نظر گرفته شود. برکَنش موضع ی هیچ یک از اعضای سازه جداسازی شده مجاز نمیباشد.