در الیه جداساز باید دیافراگمی افقی و یا ترکیبی از سایر اعضای سازهای برای ایجاد پیوستگی تغییر مکانی دربالای این الیه طراحی شود. حداقل فاصله آزاد بین سازه جداسازی شده و دیوارهای حائل و یا پیرامونی اطراف و یا سایر موانع ثابت نباید از مقدار تغییر مکان حداکثر کل کمتر باشد. استفاده از قابهای فولادی معمولی با مهاربند همگرا به عنوان سیستم مقاوم جانبی در سازه های جداسازی شده که در گروههای طراحی لرزهای ۲ و ۳ قرار دارند، تا ارتفاع ۵۰ متر به شرط تأمین ضوابط زیر مجاز است: R ۱- مقدار I تعریف شده در بند ۷-۲-۶-۴-۲ برابر ۱۰ فرض شود؛ D ۲- تغییر مکان حداکثر کل TM در رابطه (۷-۱۱) با ضریب ۱۲ افزایش یاب د. اعضای سازهای و اجزاء غیرسازهای یا بخشهایی از آنها که در زیر الیه جداساز قرار دارند د. باید مطابق با الزامات فصول سوم و چهارم این آییننامه طراحی و اجرا گردن همینطور، اتصالات خمشی اعضای سازه که زیر تراز کف قرار دارند باید با رعایت الزامات قابهای خمشی معمولی طراحی شون د. اعضای یک سازه جداسازی شده، اجزاء غیرسازهای دائمی و ملحقات آنها و همچنین ملحقات تجهیزات دائمی متصل به سازه باید به نحوی طراحی شوند که نیروها و تغییر مکانهای لرزهای تعیین شده در این فصل را با توجه به الزامات مرتبط به آنها در فصل چهارم این آییننامه تحمل نمایند. اعضای سازهای جداسازی شده و اجزاء غیرسازهای و یا بخشهایی از آنها که از الیه جداساز عبور میکنند باید به نحوی طراحی شوند که تغییر مکان حداکثر کل را تحمل نموده و با هرگونه تغییر مکان پسماند دائمی این الیه در درازمدت سازگار باشند.