استفاده از این روش مربوط به حالتی است که سازۀ پی نسبت به خاک، صلب محسوب گشته و به مدل سازۀ ساختمان اضافه میشود و همراه با یکدیگر در قالب یک مدل واحد تحلیل میشوند. در این روش، سازۀ پی هم باید المانبندی شده و در محل هر گرۀ آن، دو فنر افقی متعامد و یک فنر قائم تعریف شود. سختی فنرهای افقی از حاصلضرب سختی افقی طبق رابطهی (پ۴-۱۲)، در نسبت سطح سهم آن گره به سطح کل سازۀ پی تعیین میشود. برای تنظیم سختی فنرهای قائم، بهگونهایکه همزمان هر دو سختی قائم و چرخشی پی مطابق رابطهی (پ۴-۱۲) در نظر گرفته شوند، در دو انتهای طولی پی در نواری به عرض یک ششم پهنای پی، سختی فنرهای قائم مطابق شکل (پ۴-۳) افزایش داده I III شود. در زمین های نوع تا میتوان پی را در جهت افقی، مقید فرض نمود و از تعریف فنر در دو راستای افقی صرفنظر کرد.