شماره ۹۹۰۳۲۵۶ - ۱۴۰۰/۰۶/۱۰
بسمه تعالی
جناب آقای اكبرپور
رئیس هیأت مدیره و مدیرعامل محترم روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران
یك نسخه از رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به شمارهی ردادنامه ۱۴۰۰۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۳۶۰ مورخ ۱۴۰۰/۰۵/۱۹ با موضوع : اعلام تعارض - عدم توجه دعوا به مدیرعامل شركت به عنوان شخصیت حقیقی و لزوم طرح دعوا به طرفیت شركت به عنوان شخصیت حقوقی» جهت درج در روزنامه رسمی به پیوست ارسال میگردد.
مدیركل هیأت عمومی و هیأتهای تخصصی دیوان عدالت اداری - یدالله اسمعیلی فرد
تاریخ دادنامه : ۱۴۰۰/۵/۱۹
شماره دادنامه: ۱۳۶۰
شماره پرونده : ۹۹۰۳۲۵۶
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
اعلام كننده تعارض: آقای نادر استوار
موضوع: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری
گردش كار:
شعب دیوان عدالت اداری در خصوص اعتراض اشخاص به رأی هیأت حل اختلاف اداره تعاون، كار و رفاه اجتماعی در خصوص محكومیت مدیرعامل شركت به عنوان شخص حقیقی به پرداخت مطالبات كارگری كه با شركت ( شخص حقوقی ) قرارداد كاری دارد، استدلالهای متفاوتی داشتهاند كه منجر به صدور آرای متعارض شده است. شعبه ۶۸ بدوی دیوان عدالت اداری با این استدلال كه شخصیت حقیقی اعضا و مسئولین شركت از شخصت حقوقی آن جدا و مستقل است و محكومیت همزمان شركت ( شخص حقوقی ) و شخص حقیقی خلاف موازین و اصول حقوقی است حكم به ورود شكایت صادر كرده است، از سوی دیگر شعبه ۵۹ بدوی دیوان عدالت اداری با این استدلال كه معترض دلیل و مدرك مؤثری بر نقض رأی معترضعنه ( رأی اداره كار ) اقامه نكرده، حكم بر رد شكایت صادر كرده است.
گردش كار پروندهها و مشروح آراء به قرار زیر است:
الف: شعبه ۶۸ بدوی دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست آقای نادر استوار به طرفیت اداره كل تعاون، كار و رفاه اجتماعی بوشهر و به خواستهی اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف اداره كار بوشهر از حیث محكومیت مدیرعامل شركت ( شاكی ) به عنوان شخص حقیقی به پرداخت مطالبات كارگری كه با شركت ارتباط كاری دارد، به موجب دادنامه شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۶۰۸۰۰۲۲۶ - ۱۳۹۹/۲/۲۱ به شرح زیر رأی به ورود شكایت صادر كرده است:
با عنایت به اینكه شخصیت حقیقی اعضا و مسئولین شركت از شخصیت حقوقی آن كاملاً جدا و مستقل است و سوابق بیمهای كارگر و ادعای شاكی و مستندات تقدیمی حكایت از ارتباط كاری كارگر با شركت استوار بنای بوشهر دارد و محكوم كردن شخص حقیقی و حقوقی به صورت همزمان و توامان بابت حقوق كارگر در بازهی زمانی واحد و عدم تفكیك مسئولیت قانونی هر كدام صدور رأی غیرمنجز و غیرصریح محسوب و مخالف اصول حقوقی و موازین قانونی و آیین دادرسی كار مشعر بر صدور رأی صریح و منجز است و در دادنامهی معترضعنه به نكات فوق و بررسی دقیق رابطهی كارگری و كارفرمایی كارگر با شاكی توجه نشده است، لذا با استناد به مواد
ماده ۱۰ قانون دیوان عدالت اداری و
۶۳ قانون تشكیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری رأی به ورود شكایت و اجابت خواستهی شاكی به منظور رسیدگی مجدد در همان هیأت با در نظر گرفتن نظر این مرجع صادر و اعلام میگردد.
رأی مذكور به موجب دادنامه شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۵۵۴۰۱۵۱۳ - ۱۳۹۹/۵/۱۳ صادر شده از شعبه ۱۳ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری عیناً تأیید شده است.
ب: شعبه ۵۹ بدوی دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست آقای نادر استوار به طرفیت اداره تعاون، كار و رفاه اجتماعی بوشهر و به خواستهی اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف اداره كار بوشهر مبنی بر محكومیت شخص حقیقی به همراه شخص حقوقی ( شركت ) به پرداخت مطالبات كارگری كه با شركت ارتباط و قرارداد كاری دارد به موجب دادنامه شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۰۱۹۰۱۹۱۷ - ۱۳۹۹/۵/۱ به شرح زیر رأی به رد شكایت صادر كرده است:
نظر به اینكه رأی قطعی شماره ۱۴۹ - ۱۳۹۸/۵/۱۴ و اصلاحی شماره ۲۱۷ - ۱۳۹۸/۷/۱۶ هیأت حل اختلاف اداره تعاون، كار و رفاه اجتماعی شهرستان بوشهر در راستای حدوث اختلاف فیمابین كارگر و كارفرما بر اساس قوانین و مقررات مربوط حل و فصل گردیده و از ناحیهی شاكی دلیل مؤثر و موجهی كه موجبات نقض یا بیاعتباری رأی معترضعنه را فراهم آورد ارائه و ابراز نگردیده و از طرفی در رسیدگی از حیث شكلی و ماهوی و رعایت قوانین و مقررات ایراد و اشكالی ثابت نیست، لذا با عدم احراز نقض قوانین و مقررات یا مخالف با آنها در مبانی استدلال رأی، خواسته غیرموجه تشخیص و مستنداً به مواد
ماده ۱۰ قانون دیوان عدالت اداری،
۱۷،
۳۰،
۵۸،
۶۰ و
۶۵ قانون تشكیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن تأیید رأی معترضعنه حكم به رد شكایت صادر و اعلام میگردد.
رأی مذكور به موجب دادنامه شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۵۵۴۰۲۸۵۱ - ۱۳۹۹/۸/۱۸ صادر شده از شعبه ۱۳ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری عیناً تأیید شده است.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۰/۵/۱۹با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشكیل شد و پس از بحث و بررسی با اكثریت آراء به شرح زیر به صدور رأی مبادرت كرده است.
رأی هیأت عمومی
الف - تعارض در آراء محرز است.
ب - با توجـه به استقلال شخصیت حقوقـی شركتهای تجاری از شخصیت حقیقی مدیران آنها و با لحاظ اصل تداوم كارگاه كه در
ماده ۱۲ قانون کار مصوب سال ۱۳۶۹ به آن اشاره شده و دلالت بر استقلال شخصیت حقوقی كارگاه از شخصیت حقیقی كارفرما دارد، در دعاوی كارگران شاغل در شركتهای تجاری علیه این شركتها، طرح دعوا علیه مدیر یا مدیران شركتها به واسطهی استقلال آنها از شركت تجاری به عنوان كارگاه فاقد مبنای حقوقی است، لذا دادنامه شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۶۰۸۰۰۲۲۶ - ۱۳۹۹/۲/۲۱ ( صادره از شعبه ۶۸ بدوی دیوان عدالت اداری ) كه به موجب دادنامه شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۵۵۴۰۱۵۱۳ - ۱۳۹۹/۵/۱۳ ( صادره از شعبه ۱۳ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ) تأیید شده، در حدی كه متضمن عدم توجه دعوا به مدیرعامل شركت به عنوان شخصیت حقیقی و لزوم طرح دعوا به طرفیت شركت به عنوان شخصیت حقوقی است، صحیح و منطبق با قوانین و مقررات تشخیص داده میشود. این رأی به استناد بند ۲
ماده ۱۲ قانون دیوان عدالت اداری و
ماده ۸۹ قانون تشكیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازمالاتباع است.
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری - حكمتعلی مظفری