پلتفرم آموزشی حقوق و مهندسی

بانک جامع مواد قانونی و تست‌های آزمونی وکالت، کارشناس رسمی و نظام مهندسی

از متن تا تسلط

خانه بازگشت به فهرست مواد

ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی

ماده ۲۹۰

جنایت در موارد زیر عمدی محسوب می‌شود:

الف ـ هرگاه مرتكب با انجام كاری قصد ایراد جنایت بر فرد یا افرادی معین یا فرد یا افرادی غیرمعین از یك جمع را داشته باشد و در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن واقع شود، خواه كار ارتكابی نوعاً موجب وقوع آن جنایت یا نظیر آن بشود، خواه نشود.

ب ـ هرگاه مرتكب، عمداً كاری انجام دهد كه نوعاً موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن، می‌گردد، هرچند قصد ارتكاب آن جنایت و نظیر آن را نداشته باشد ولی آگاه و متوجه بوده كه آن كار نوعاً موجب آن جنایت یا نظیر آن می‌شود.

پ ـ هرگاه مرتكب قصد ارتكاب جنایت واقع شده یا نظیرآن را نداشته و كاری را هم كه انجام داده است، نسبت به افراد متعارف نوعاً موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن، نمی‌شود لكن در خصوص مجنیّ علیه، به علت بیماری، ضعف، پیری یا هر وضعیت دیگر و یا به علت وضعیت خاص مكانی یا زمانی نوعاً موجب آن جنایت یا نظیر آن می‌شود مشروط بر آنكه مرتكب به وضعیت نامتعارف مجنیّ علیه یا وضعیت خاص مكانی یا زمانی آگاه و متوجه باشد.

ت ـ هرگاه مرتكب قصد ایراد جنایت واقع شده یا نظیر آن را داشته باشد، بدون آن كه فرد یا جمع معینی مقصود وی باشد، و در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن، واقع شود، مانند اینكه در اماكن عمومی بمب گذاری كند.

تبصره ۱ ـ در بند (ب) عدم آگاهی و توجه مرتكب باید اثبات گردد و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدی است مگر جنایت واقع شده فقط به علت حساسیت زیاد موضع آسیب، واقع شده باشد و حساسیت زیاد موضع آسیب نیز غالباً شناخته شده نباشد كه در این صورت آگاهی و توجه مرتكب باید اثبات شود و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدی ثابت نمی‌شود.

تبصره ۲ ـ در بند (پ) باید آگاهی و توجه مرتكب به این كه كار نوعاً نسبت به مجنیّ علیه، موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن می‌شود ثابت گردد و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدی ثابت نمی‌شود.

هیچ نکته آموزشی برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی وحدت رویه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی نمونه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.

نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۲۹۵ مورخ ۱۴۰۵/۰۷/۱۴

اداره کل حقوقی قوه قضاییه - موضوع: معاونت در قتل، ساخت یا تهیه کلید برای سرقت، مفهوم ممسک و ناظر در قتل عمد، مرگ مغزی و تفاوت اکراه و اضطرار

استعلام

۱- چنانچه بزه منتسب به متهم دایر بر قتل عمدی با قسامه اثبات و حکم به قصاص مباشر صادر شود، با توجه به رای وحدت رویه شماره ۸۱۵ مورخ ۸۱/۸/۱۴۰۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور، چنانچه ثابت شود که فردی دیگر، محکوم به قصاص را به ارتکاب قتل تشویق کرده است، آیا می‌تواند این فرد را بابت معاونت در قتل محکوم کرد؟ ۲- شخصی برای دیگری بابت ارتکاب سرقت از یک منزل خاص و با علم و اطلاع از موضوع سرقت، کلید میسازد و سارق از این کلید برای سرقت استفاده می‌کند؛ آیا برای سازنده کلید بر اساس ماده ۶۶۴ قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب ۱۳۷۵ باید تعیین مجازات شود و یا بر اساس ماده ۱۲۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ از باب معاونت در جرم و یا هر دو موضوع و با ملاک ماده ۱۳۱ قانون اخیرالذکر؟ ۳- آیا امساک و یا دنب عوضوم ضرف ًافرص یدمع لتق رد رظان«الف»ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ را شامل می‌شود یا شامل بندهای «ب»و«پ»این ماده هم می‌شود؟ ۴- با توجه به آثار حقوقی مترتب بر مرگ مغزی، در مرگ مغزی تاریخ فوت، زمان اعلام مرگ مغزی توسط پزشک است یا زمان وقوع حادثه و یا زمانی که به‌صورت کامل دستگاه را از شخص جدا می‌کنند؟ ۵- واژه «اضطرار»که در بند«ث»ماده ۳۰۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ در کنار واژه «اکراه»آمده است، به چه معنی است؟ آیا همان مفهوم ماده ۱۵۲ قانون را دارد و یا فقط مفهوم ماده ۱۵۱ این قانون مورد نظر بوده است؟

پاسخ / نظریه مشورتی

۱- از ماده ۱۲۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ چنین مستفاد است که تعیین مجازات قانونی برای معاون، لزوماً با محکومیت مرتکب به مجازات همراه نیست. در فرض سوال نیز که قتل عمد با قسامه به اثبات رسیده و پس از محکومیت مرتکب به قصاص نفس، به هر دلیل از جمله گذشت اولیای دم، قصاص منتفی شده است؛ هر

چند وفق رای وحدت رویه شماره ۸۱۵ مورخ ۸۱/۸/۱۴۰۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور، تعیین مجازات تعزیری برای جنبه عمومی قتل عمد فاقد وجاهت قانونی است، اما نظر به اینکه قسامه دلیل مثبت رفتار مرتکب قتل است؛ در حالی که ادله اثبات رفتار معاون، غیر از قسامه است؛ بنابراین تعیین مجازات تعزیری برای معاون قتل عمد به استناد تبصره ۲ ماده ۱۲۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، با منع قانونی مواجه نمی‌باشد. ۲- قانونگذار در ماده ۶۶۴ قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب ۱۳۷۵، نفس ساخت یا تهیه وسیله برای ارتکاب جرم را بدون آنکه لزوماً جرم با استفاده از آن وسیله محقق شود یا خیر، جرمانگاری کرده است؛ همچنین مطابق بند «ب»ماده ۱۲۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، ساخت یا تهیه وسیله ارتکاب جرم، رفتار فیزیکی معاونت در جرم است که در صورت ارتکاب جرم اصلی توسط مباشر و وجود شرایط مذکور در تبصره ماده پیش‌گفته )وحدت قصد و تقدم یا اقتران زمانی بین رفتار معاون و مرتکب جرم(، معاونت در جرم محقق می‌شود. در فرض استعلام که کلیدساز از ابتدا کلید را برای استفاده در سرقت از منزل مشخص برای دیگری میسازد، صرف این اقدام او مشمول ماده ۶۶۴ قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب ۱۳۷۵ است و چنانچه سرقت مورد نظر نیز محقق شود، با توجه به وجود شرایط سهگانه معاونت در جرم، رفتار واحد سازنده کلید مشمول هر دو عنوان مجرمانه مذکور در مواد پیش‌گفته و مصداق تعدد معنوی )اعتباری( جرم موضوع ماده ۱۳۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ است. ۳- «ممسک»و«ناظر»، دو مصداق از معاونت در قتل عمدی است که در فقه به طور خاص مورد تصریح قرار گرفته و برای آن مجازات مشخصی تعیین شده است. صرف نظر از اختلاف فقهای عظام در خصوص ماهیت حقاللهی یا حقالناسی مجازات ممسک و ناظر، اقتضای اصل احتیاط و اصل تفسیر به نفع متهم، آن است که مجازات مصرح در فقه برای ممسک و ناظر را صرفاً شامل بند «الف»ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ بدانیم. این امر منافاتی با آن ندارد که در صورت انطباق قتل با هر یک از بندهای «ب»و«پ»ماده ۲۹۰ قانون یادشده و نیز جمع شرایط و ارکان معاونت در جرم موضوع ماده ۱۲۶ این قانون، فرد مشمول عنوان «معاون در قتل عمد»و مجازات مذکور در ماده ۱۲۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ شود. ۴- تشخیص مرگ مغزی و تعیین تاریخ فوت افراد، امری مربوط به علوم پزشکی است و مطابق تبصره یک «ماده واحده پیوند اعضای بیماران فوت شده یا بیمارانی که مرگ مغزی آنان مسلم است»مصوب۱۳۷۹ و ماده

۲ آیین‌نامه اجرایی این قانون مصوب ۵۲/۲/۱۳۸۱ هیأت وزیران با اصلاحات بعدی، تشخیص مرگ مغزی توسط کارشناسان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بر اساس ضوابط این آیین‌نامه صورت میگیرد. ۵- اکراه و اضطرار دو حالت متفاوت از یکدیگر هستند؛ زیرا هر چند در هر دو، رضایت مرتکب زائل شده و وی رفتار مجرمانه را بر خلاف میل و رضای باطنی خود انجام میدهد، اما در اکراه، رضای ظاهری از مرتکب دیده می‌شود و عاملی خارجی موجب زوال رضا شده است؛ اما در اضطرار، رضای مرتکب به دلیل احساسات درونی وی و بدون عامل خارجی زائل شده است؛ مانند مادری که برای رفع گرسنگی از فرزند خود که در معرض خطر مرگ قرار دارد، بدون آنکه واقعاً رضایت قلبی و درونی به سرقت نانی داشته باشد، آن را سرقت کند؛ به همین سبب است که این عناوین در دو ماده متفاوت قانونی )اکراه در ماده ۱۵۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و اضطرار در ماده ۱۵۲ این قانون( پیش‌بینی شده است. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه

۱۴۰۵/۰۷/۰۷

مستند اصلی: ماده ۲۹۰

هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.

دسترسی اشتراکی

برای مشاهده کامل تست‌ها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.

تستی مطابق این مرتب‌سازی برای شما یافت نشد.

قبلی بعدی