۱-۴-۵-۱۴ كلیات
الف) هواکش و موتور آن باید برای جریان تخلیۀ هوای مورد نیاز مناسب باشد.
(١) موتور هواکش فضایی كه در آن ذرات گردوغبار و گازهای قابل اشتعال وجود دارد باید از نوع مناسب برای این فضا انتخاب شود و دارای تائیدیه از یک موسسه دارای صلاحیت قانونی باشد.
ب) سیستم تخلیۀ ذرات و گازهای قابل اشتعال باید مجهز به کلید کنترل دستی باشد که دور از موتور و هواکش و در محل مورد تأیید نصب شود، تا بتوان هواكش را با آن خاموش کرد.
پ) در فضایی که دستگاههای برقی در آن، گاز، دود وذرات قابل اشتعال یا انفجار تولید می كنند، مدار الكتریكی دستگاهها باید با سیستم تخلیة هوا مرتبط وهمبند باشد، چنان که همزمان با روشن شدن دستگاهها، سیستم تخلیۀ هوا نیز به کارافتد.
(١) موتور هواكش این فضاها باید در خارج از مسیر جریان تخلیة هوا قرارگیرد و یا دارای پوشش محافظ و مورد تأیید باشد.
(٢) موتور هواکش باید برای بازدید و تعمیر، قابل دسترسی باشد.
۲-۴-۵-۱۴ ساخت هواكش
الف) قطعات و اجزای هواکش كه با گازها، دود و ذرات قابل اشتعال یا انفجار تماس دارند، باید از جنس غیرفلزی یا ضد جرقه باشند، یا محفظۀ هواکش با مصالحی از این جنس ساخته شده یا روکش هایی از این مصالح داشته باشد.
(١) اگر اندازه و نوع ذرات گذرنده از هواكش احتمالاً باعث تولید جرقه شود، جنس پرههای هواکش و بدنۀ آن باید از نوع ضد جرقه انتخاب شود.
(٢) یاتاقان هواکش انتخاب شده برای شرایط ضد جرقه نباید در مسیر جریان تخلیۀ مکانیکی هوا قرار گیرد و قطعات آن باید اتصال زمین داشته باشند.
ب) در فضاهایی مانند چوب بری و نجاری، اكر احتمال گیركردن ذرات معلق در هوا در میان پرههای هواکش وجود داشته باشد، هوا کش باید از نوع " پره - شعاعی " یا " لوله - محوری" انتخاب شود.
پ) جنس هوا کشی که برای انتقال هوای حاوی مواد خورنده بهکار میرود باید، در برابر اثر این مواد مقاوم یا دارای پوشش مقاوم باشد.