٢٣-٣-٢-١ مسیر دسترسی به كارگاه
✔ با توجه به استاندارد طبقەبندی راه های شهری (آییننامه طراحی راههای شهری مصوب ١٣٩٩ شورای عالی معماری و شهرسازی)، معابر با رده عملكردی آزادراه وتندراه، مجاز به دسترسی مستقیم به كاركاههای حین ساخت بناهای شهری نیستند.
✔ دسترسی از معابر با ردە عملكردی آزادراه و تندراه تنها بر مبنای آیین نامه طرح هندسی راه های ایران (نشریه ۴۱۵) واز طریق احداث خطوط افزایش و كاهش سرعت و با رعایت ملاحظات ایمنی همه كاربران معبر امكان پذیر میباشد. در طراحی این نوع دسترسی ها ضروری است ورودی وخروجی به كاربری مجزا و با فاصله استاندارد توسط مهندس ذیصلاح طراحی شده و ضوابط مرتبط از جمله فواصل دید، شیب طولی، شیب عرضی، طول مناسب و ایمن خطوط افزایش و كاهش سرعت به صورت استاندارد لحاظ گردد.
✔ دسترسی از معابر با رده عملكردی پایین شامل معابر شریانی، جمع كننده و محلی ها به کارگاههای ساختمانی با مجوز مراجع ذیصلاح و تامین الزامات مربوطه مجاز میباشد. دسترسی به معابر شریانی تنها از طریق كندروها امكان پذیر میباشد.
✔ مهندس ترافیك موظف است بر مبنای رده عملكردی معبر مورد نظر وشرایط ویژه كارگاه ساختمانی، مکان دسترسی به كارگاه را تعیین نماید.
✔ با توجه به تفاوت زیاد بین ابعاد وسایل نقلیه، لازم است تا چند وسیله نقلیه نماینده، كه ابعاد آنها نشان دهنده تأثیر گذارترین كروه استفاده كننده از معبر در هر مورد است، انتخاب شود. این وسایل نقلیه را خودروهای طرح می نامند. علت استفاده از چند خودروی طرح این است که در بعضی موارد مثل فاصله دید، خودروهای کوچکتر و در موارد دیگر مانند شعاع قوس افقی، خودروهای بزرگتر، مؤثرترین وسیلەنقلیە میباشند. برای تعیین بعضی از اجزای هندسی معبر، لازم است به طور دقیق به مشخصات فیزیكی وسایل نقلیه، توجه شود. پنج نوع خودروی طرح عبار تند از: سبک (سواری)، اتوبوس نوع اول، اتوبوس نوع دوم، كامیون نوع اول و كامیون نوع دوم.
✔ شعاع های گردش حداقل برای وسایل نقلیه طرح گروه كامیون نوع اول و دوم در جدول ٢٣-٣-٢ ارائه شده است كه برای سرعت های تا ١٥ كیلومتر در ساعت (سرعت طرح حداقل مسیر گردشی) قابل استفاده است.
✔ در بیشتر معابر که محل عبور کامیون است، به ویژه در محل هایی كه گردش ها با استفاده از جریانبندی به کمک جزیره ها و جدول انجام میشود، باید یكی از كامیون های طرح، مبنای طرح قرار داده شود. حتی در معابری كه كامیون به ندرت از آن ها عبور می كند، عرض روسازی باید به اندازه ای در نظر گرفته شود که خودروی مذکور بتواند از آن عبور كند. اگرچه طرح معبر بر مبنای وسیله نقلیه ای انجام میشود كه استفاده كننده اصلی معبر است، اما معبر باید همیشه برای بزرگترین خودرویی که ممکن است از معبر عبور كند، کنترل شود تا خودروی مذكور، هرچند با تجاوز به شانه یا خطوط عبور مجاور، ولی ایمن و بدون خطر، قادر به عبور باشد. در شكل های ٢٣-٣-٢ و ٢٣-٣-٣ حداقل ابعاد مورد نیاز برای كردش كامیون نوع اول و دوم نمایش داده شده است. همان طور كه در شكل ٢٣-٣-٢ مشخص است برای كردش ١٨٠ درجه ای کامیون نوع اول با مشخصات ذکر شده، نیاز به دوربرگردانی با حداقل شعاع گردش داخلی ۵/۱۸ متر و حداقل شعاع گردش خارجی ۱۳/۷۲ متر میباشد. ضمن اینكه كامیون نوع دوم برای چنین گردشی نیاز به دوربر گردانی با حداقل شعاع گردش خارجی مشابه ولی با حداقل شعاع گردش داخلی ۲/۴ متر دارد.
✔ در صورتی که کار گاه ساختمانی امکان اتصال بە ٢ معبر با ردە عملكردی و شرایط ترافیكی متفاوت را داشته باشد(مثلا در میادین وتقاطعات)، توصیه میشود حتی الامكان مسیر دسترسی به کارگاه از معبر با ردہ عملکردی پایینتر تامین گردد مگر اینكه با تایید مهندس ذیصلاح، شرایط موجود از قبیل سطح سرویس، ملاحظات ایمنی وسایر شرایط تاثیر گذار، دسترسی از معبر بارده عملكردی بالاتر را ایجاب نماید.
✔ در انتقال وسایل نقلیه سنگین و ماشین آلات ساختمانی به کارگاهها، سرعت مجاز معبر مورد استفاده، مد نظر قرار گرفته وماشین آلات و وسایل نقلیه سنگین از قوانین مربوطه پیروی نموده و تمهیدات لازم جهت تامین ایمنی صورت گیرد. در صورت تایید مهندس ذیصلاح، اقدامات ایمنی مانند اسكورت كردن با استفاده از وسایل نقلیه، استفاده از تابلوها و علائم اخطاری و چراغ های چشمک زن و گردان باید توسط مجری تامین گردد.
✔ محل ورود به داخل کارگاه توسط مهندس ذیصلاح و بر مبنای موقعیت و مشخصات كارگاه و براساس الزامات ذیل، تعیین میشود و جهت تایید به مراجع دیصلاح ارائه میگردد. در انتخاب محل مسیر دسترسی رعایت ضوابط زیر الزامی است.
الف - مهندس ترافیك در تعیین محل مسیر دسترسی، باید ضوابط سازمان های ذیربط در زمینه تداخل با تابلوها، علائم راهنمایی، درخت ها، تجهیزات و خطوط تاسیسات شهری را رعایت كند.
ب - تا حد ممكن سعی شود مسیر دسترسی در پیچ ها و شیب های تند قرار نگیرد.
پ - انتخاب محل مسیر دسترسی باید به گونه ای باشد که برای رانندگانی که در معابر حركت میکنند، حداكثر فاصله دید فراهم گردد. فاصله دید رانندگانی که از کار گاه خارج می شوند باید نسبت به سوارەرو و پیادەرو كافی باشد. به این منظور باید مثلث های دید سواره و پیاده تعیین شده در شکل زیر تامین گردد. به این ترتیب كه در ارتفاع ۰/۶ تا ١ متری سطح سواره رو بدون مانعی برای دید باشد. تیرهای چراغ برق و جراغ راهنما، تنه درخت، پایه تابلوها و مانند آن مانع دید محسوب نمی باشند. شكل زیر نشان دهنده فاصله دید مورد نیاز برای رانندگانی که از کارگاه خارج میشوند. در شكل ٢٣-٣-۴ مقدار Y باید مطابق جدول ٢٣-٣-٣ تعیین شود.
الف - در معابر شریانی در نظر گرفتن بیش از یك مسیر دسترسی برای یك قطعه زمین مجاز نیست مگر آنكه عرض بر زمین از ٥٠ متر بیشتر بوده وبرای عملكرد كاربری مورد نظر بیش از یک مسیر دسترسی ضروری باشد. همچنین به زمینه ای دوبر می توان اجازه احداث دو مسیر دسترسی (یا ورودی و خروجی در ٢ نقطه متفاوت) داد، به شرط آنکه با توجه به وسعت كارگاه و محدودیت های جانمایی مصالح وتجهیزات، وجود یك دسترسی برای عملكرد كاربری مورد نظر، كفایت ننماید در موارد ذكر شده، تامین بیش از یك مسیر دسترسی وجانمایی محل آنها بر مبنای طرح كنترل ترافیک بوده ونیازمند تایید مهندس ذیصلاح ومراجع ذیصلاح میباشد.
ب - در دسترسی به معابر شریانی جز در موارد اجتناب ناپذیری كه توسط مهندس ذیصلاح تایید و مجوز آن از نهادهای ذیربط صادر شده، باید گردش به چب ممنوع گردد و مسیر دسترسی به گونه ای طرح گردد کە چنین گردشی عملا امکان پذیر نباشد.
پ - در نظر گرفتن مسیر دسترسی از درون میدان ممنوع است مگر در میدان های واقع در معابر محلی و با حجم ترافیك كم و با تایید مهندس دیصلاح و مجوز مراجع ذیصلاح.
ت - در صورت جانمایی مسیر دسترسی از خیابان های محلی، با توجه به اینكه گذر عابر پیاده از عرض خیابان مجاز است باید تمهیدات ایمنی وكنترل ترافیكی و علائم وخط كشی مناسب به منظور افزایش ایمنی و كاهش خطر تصادفات به دقت انجام گیرد. در زمان ورود و خروج وسایل نقلیه از کارگاه استفادہ از پرچمدارها توصیە میگردد.
✔ عرض مسیر دسترسی براساس مشخصات فیزیكی خودروی طرح و نمودار گردش نمای خودروی طرح و با تایید مهندس ترافیك از ۲/۵ تا ۶ متر نظر گرفته میشود. ضروری است عرض های در نظر گرفته شده، امكان حركت ایمن و آسان را برای وسیله نقلیه طرح كارگاه فراهم سازد. در تعیین عرض مسیر دسترسی كارگاەھایی كه دارای انبار مواد قابل اشتعال هستند و به طور کل کارگاههایی كه خطر بروز آتش سوزی در آنها وجود داشته باشد، ضروری است الزامات دسترسی و حرکت خودرو آتشنشانی به درون گارگاه ساختمانی لحاظ گردد.
✔ در صورت نیاز به تعیین مسیر انحرافی توسط مهندس ترافیك برای حركت خودروی امدادی، باید روسازی معبر در نظر گرفته شده دارای مقاومت حداقل ٢۶ تن باشد تا امكان عبور خودروی آتش نشانی فراهم شود.
✔ زاویە مسیر دسترسی برای ورود و خروج، باید نزدیك به ٩٠ درجه باشد. در شرایطی كه تامین این زاویه ممکن نباشد، با تایید نظر مهندس ترافیک میتوان این زاویه را برای گروه ساختمانی یک تا حداكثر ٧٠ درجه نیز كاهش داد. در صورتی که مسیر دسترسی ورودی و خروجی جدا باشد، زاویه مسیر دسترسی را می توان ۴۵ درجه در نظر گرفت. اما مقادیر كمتر از این مقدار ممنوع میباشد.
✔ شعاع گوشه های دهانه مسیر دسترسی برای کارگاهها بین ۴/۵ متر و ۸/۵ متر در نظر گرفته شود. در تعیین مقدار مورد نظر، از نمودار گردش نمای ارائە شدە در شكل های ٢٣-٣-٢ و ٢٣-٣-٣ استفاده میشود. به طور کلی در تعیین شعاع گوشه ها، عرض و زاویه مسیر دسترسی، در نظرگیری وسیله نقلیه طرح كارگاه، و نمودار گردش نمای آن ضروری میباشد (شكل های ٢٣-٣-٢ و٢٣-٣-٣ و جدول ٢٣-٣-٢).
✔ حداكثر مطلوب شیب طولی برای مسیر دسترسی ٩ درصد و مطابق بند ١٢-٧-٥-١ مبحث دوازدهم ۱۱/۵ درصد تعیین میگردد. برای مناطق سردسیر با یخبندان و زمستان های طولانی، باید ٢ درصد از مقادیر حداكثر مطلق ذكر شده كسر گردد.
✔ اجرای نیمرخ طولی مسیر دسترسی نباید مقطع عرضی خیابان، پیاده رو و دوچرخه رو را تغییر دهد. اما در برخی از موارد تغییر در مقطع عرضی و طولی پیاده رو و مسیر دوچرخه اجتناب ناپذیر میباشد. در این موارد ضروری است مهندس ذیصلاح در طرح کنترل ترافیک ارائه شده برای كارگاه تمهیدات لازم را جهت حركت ایمن و آسان دوچرخه سواران و پیاده ها (شامل معلولین دارای ویلچر) لحاظ نمایند.
✔ به این منظور مسیری كه برای عبور پیاده ها و دوچرخه سواران در نظر گرفته میشود باید با تغییر تدریجی و ملایم در شیب های طولی و عرضی ورعایت الزامات مربوط به عبور معلولین دارای ویلچیر، امكان تردد ایمن و راحت برای این دسته از كاربران را فراهم نمایند. پیشنهاد میگردد در این موارد از شیبراه مخصوص عابرین پیاده بر مبنای استانداردهای موجود در این زمینه استفاده گردد.
✔ ضروری است مهندس ذیصلاح، طرح مدیریت ترافیك حین ساخت ساختمان رابه منظور مدیریت، ایمنی و تسهیل جریان ترافیک معابر حوزه نفوذ، به كارفرما ارائه كند. طرح مذكور باید در بر دارنده همه اجزای مرتبط با كاربران معبر شامل وسایل نقلیه عبوری، وسایل نقلیه كارگاهی، دوچرخەسواران، عابرین پیاده و عوامل كارگاهی با در نظر گرفتن الزامات مربوط به معلولین باشد. كارفرما میبایست نسبت به اخذ مجوز طرح مدیریت ترافیك حین ساخت از مراجع ذیصلاح اقدام نماید.
✔ علاوہ بر الزامات تاکید شدہ در این مقررات، تمھیداتی که مهندس ذیصلاح در هر پروژه، با توجه به ماهیت خاص آن پروژه و شرایط محیطی آن پروژه در نظر میگیرد، پس از تایید مراجع ذیصلاح ضروری و لازمالاجرا خواهد بود. ارزیابی از شرایط، مستلزم بررسی حجم ترافیك، سرعت، آشنایی وسایل نقلیه با معابر بلافصل و فاصله دید میباشد.
٢٣-٣-٢-٢ دسترسی عابرین پیاده
✔ در صورتی كه عملیات عمرانی كارگاه، مسیر عبور عابران پیاده را به لحاظ ایمنی یا دسترسی تحت تاثیر قرار دهد، ضروری است ملاحظات ویژه ای برای گذر عابران پیاده در نظر گرفته و اجرا شود. تمهیدات در نظر گرفته شده باید به گونه ای باشند كه بهترین شرایط را برای حفظ دسترسی، ایمنی وراحتی عابران پیاده فراهم نمایند.
✔ ضروری است مسیر در نظر گرفته شده برای عابرین پیاده از محدوده بلافصل و همچنین از سواره رو به نحو مناسبی جداسازی شده باشد. در صورتی كه كارگاه ساختمانی، مسیر عابرین پیاده را تحت تاثیر قرار دهد اما به محدودە فیزیکی آن تجاوز ننماید (خطرهای ناشی از پرتاب شدن مصالح، وسایل و تجهیزات ساختمانی) می توان از وسایل و سازه های حفاظتی برای ایمن سازی مسیر حركتی عابرین و دوچرخه سواران استفاده نمود. به منظور آگاهی از نحوه جداسازی محدوده بلافصل و پیاده روها و همچنین علائم و تابلوهای ایمنی مورد نیاز، به ترتیب به مباحث دوازدهم و بیستم مقررات ملی ساختمان مراجعه شود.
✔ تامین روشنایی مسیر بر مبنای الزامات توصیه شده در نشریه ١٩٥ سازمان مدیریت و برنامه ریزی كشور تحت عنوان " مشخصات فنی عمومی واجرایی روشنایی راه های شهری "، ضروری است. علاوه بر آن الزاماتی نیز در زمینه تجهیزات روشنایی در این بخش اضافه شده است كه رعایت آن الزامی است.
✔ در صورتی كه كارگاه ساختمانی بخشی از مسیر عابر پیاده را اشغال نماید، ضروری است پس از جدا سازی توصیه شده مطابق پیوست ٢٣-۵ الزامات مربوط به حداقل عرض ارائه شده برای مسیر مورد نظر رعایت گردد ودر صورت عدم تامین حداقل عرض، ضروری است با تایید مهندس ذیصلاح به تعریض مسیر یا تامین مسیر موقت اقدام گردد.
✔ باید مطابق بندهای ١٢-٥-۴ -٢ و١٢-٧-٥-٢ مبحث دوازدهم باشد. در مواردی كه تامین مسیر موقت با عرض مذكور موجب محدودیت در سواره رو گردد و یا ملاحظات ایمنی ایجاب كند، حداقل مطلق عرض مسیر موقت رابا تایید مهندس ذیصلاح ۱/۲۰ متر برای معابر محلی، ۱/۵ متر برای جمع و پخش كننده و ٣ متر برای معابر شریانی باید در نظر گرفت. عرض های كمتر از این مقدار با توجه به ملاحظات حركت معلولین دارای ویلچیر مجاز نمیباشد.
✔ روسازی مسیر موقت باید از مصالح مقاوم و غیر لغزنده ساخته شود. حداكثر شیب عرضی مسیر موقت به منظور تخلیه و زهكشی آبهای سطحی ٢ درصد لحاظ كردد.
✔ حداكثر شیب طولی مسیر موقت با در نظرگیری ملاحظات مربوط به معلولین دارای ویلچیر ٥ درصد میباشد. در صورتی كه طول مسیر شیبدار كمتر از ٢٠٠ متر باشد، شیب حداكثر ٧ درصد مجاز میباشد. در صورت صلاحدید مهندس ترافیك، دستگیره جهت كمك به حرکت معلولین در مسیر شیبدار تعبیه گردد.
✔ در تغییر تراز بیش از ۲/۵ سانتیمتر (در محلهایی نظیر انتقال به سوارەرو در محل گذرگاه عرضی وهمچنین در ابتدا و انتهای مسیرهای موقت عابر پیاده)، برای رعایت حال معلولین دارای ویلچیر، الزامی است شیبراه ویژه معلولین تعبیه گردد.
✔ حداقل عرض آزاد شیبراه نباید از ۱/۲۵ متر (حداقل عرض لازم برای حركت راحت صندلی چرخدار) كمتر باشد. حداكثر شیب در شیبراه، در جهت حركت طولی ۱۲/۵ درصد با طول ۰/۶ متر و در كنارەهای آن حداكثر ٨ درصد با طول حداكثر تا ٢ متر میباشد. پیوست شماره ٢٣-٣ نشان دهنده استاندارد طراحی برای شیبراه ویژه معلولین میباشد.
✔ در صورتی كه امكان تامین مسیر موقت پیاده در مجاورت مسیر اصلی امكان پذیر نباشد، ضروری است با نصب تابلوهای اطلاع رسانی، پیش از محدوده انسداد و در نزدیكترین گذرگاه عرضی، عابرین پیاده را به سوی دیگر خیابان جهت استفاده از پیاده روی سمت دیگر هدایت نمود. با نظر مهندس ذیصلاح، به منظور تامین ایمنی تردد عرضی عابرین پیاده می توان از پرچمدار استفاده نمود.
✔ در صورتی كه بنا به نظر مهندس دیصلاح، نیاز به استفاده از بل در مسیر موقت باشد، ضروری است طراحی و اجرای پل توسط مهندس ذیصلاح انجام گیرد. سازه بل مذكور می بایست به صورت ایمن، مقاوم، فاقد لرزش، دارای كفی مناسب و مقاوم در برابر سر خوردن، بدون ترک خوردگی و سوراخ طراحی و اجرا كردد. حداقل عرض پل باید ۱/۵ متر باشد.
✔ ضروری است گذرگاه های عرضی موجود كه عمدتاً مورد استفاده دانش آموزان قرار میگیرد، تا حد ممكن در همه زمانها حفظ كردد. در صورتی كه وجود كاركاه موجب انسداد گذرگاه های عرضی مذكور شود، باید گذرگاه عرضی موقت با توجه به ملاحظات ایمنی و فاصله طراحی گردد.
٢٣-٣-٢-٣ دسترسی دوچرخەسواران
✔ در صورتی كه كارگاه ساختمانی خط دوچرخه موجود در پیاده رو یا معبر را اشغال نماید، ضروری است مسیر موقتی برای مسیر مسدود شده در نظر گرفته شود. مسیر موقت باید كاملا ایمن و دسترسی پذیر باشد و به طور كامل از محدوده كارگاه به صورت فیزیكی جدا شده و عاری از هر گونه مانعی باشد. مسیر موقت نیز نباید مسیری غیر ایمن یا در معرض نخاله های ساختمانی باشد و با جریان ترافیك انحرافی تداخل داشته باشد در صورت انسداد مسیر ویژه دوچرخه و انحراف آن به مسیر موقت، ضروری است به منظور انتقال ایمن، از تجهیزات كنترل ترافیك مناسب به گونه ای استفاده گردد که تجهیزات مذكور مانع حركت دوچرخه در مسیر موقت نشود.
✔ حداقل عرض مسیر موقت برای دوچرخه باید ۱/۲ متر و حداقل مطلوب ۱/۵ متر باشد. در صورت وجود نرده، چراغ، جدول و ... در حاشیه مسیر، با نظر مهندس ذیصلاح این حداقل عرض تا ۱/۵ متر افزایش می یابد.
✔ به منظور دفع آب های سطحی و زهكشی، مسیر موقت دوچرخه باید دارای شیب عرضی حداكثر ٢ درصد باشد. مسیر موقت نباید دارای شیب طولی زیاد باشد، حداكثر شیب طولی برای مسیرهای موقت دوچرخه ٥ درصد توصیه میشود.
٢٣-٣-٢-۴ انحراف ترافیک
✔ تجاوز محدوده كارگاه به حریم سواره رو مجاز نیست، در صورت اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح ضروری است مهندس ذیصلاح، طرح های كنترل ترافیک را بر مبنای شرایط پروژه، رده عملكردی معبر، فاصله دید، حجم ترافیک عبوری، کاربری های موجود و شبكه معابر محدوده بلافصل كارگاه تهیه نموده و در اختیار كارفرما قرار دهد تا پس از تایید و اطلاع مراجع ذیصلاح نسبت به اجرای طرح اقدام گردد.
✔ مسیر موقت و یا مسیر انحرافی پیشنهادی حتی الامكان از نظر مشخصات فنی از قبیل شیب های طولی و عرضی، عرض معبر، فاصله دید و میزان نور و ... دارای مشخصات معبر اولیه باشد.
٢٣-٣-٢-۵ دسترسی وسایل نقلیه امدادی
✔ حفظ دسترسی برای وسایل نقلیه امدادی وشیرهای آتش نشانی در امتداد خیابان های مسدود شده الزامی است. از میان وسایل نقلیه امدادی، خودرو آتش نشانی به عنوان خودرو طرح در نظر گرفته میشود و الزامات دسترسی وسایل نقلیه امدادی بر مبنای آن صورت می پذیرد.
✔ پیش از شروع عملیات ساختمانی، مجری موظف است مراجع امدادرسانی محدوده مورد نظر (اورژانس وآتش نشانی) را در مورد طرح كنترل ترافیك و شروع انجام عملیات ساختمانی مطلع سازد.
✔ در صورتی كه طرح مدیریت ترافیك حین ساخت مستلزم باریك شدن خطوط عبوری در یک جهت گردد، ضروری است حداقل عرض عبور سواره رو در یك جهت ۳/۵ متر برای مسیر مستقیم باشد تا امكان عبور خودرو آتش نشانی فراهم گردد. در شرایط خاص و با وجود محدودیت ها در تامین این عرض، در صورت تایید مهندس ترافیك، حداقل مطلق عرض می تواند ٣ متر باشد. حداقل عرض مورد نیاز در یک جهت عبوری برای معابری كه در قوس واقع شده اند ۴/۵ متر میباشد.
✔ مهندس ذیصلاح مكلف است نسبت به تامین حداقل عرض عبوری مورد نیاز بر مبنای ملاحظات دسترسی وسایل نقلیه امدادی، اقدامات لازم را انجام و طرح های مناسب را ارائه نماید.
٢٣-٣-٢-۶ جانمایی مصالح وتجهیزات
✔ در صورتی کە محدودە عملیات کار گاهی، به فضای فیزیكی معبر اعم از پیاده رو یا سواره رو تعدی نماید، رعایت الزامات این بخش ضروری است. در این رابطه اجزای محوطه كاری (مطابق شكل (٢٣-١-١) در بخش تعاریف) به چهار ناحیه شامل هشدار اولیه، گذار، حاشیه اطمینان و ناحیه كار تقسیم می شوند.
ناحیه هشدار اولیه
بخشی از مسیر است كه با نصب علایم عمودی (علایم پیش آگاهی، چراغ چشمک زن و یا مجموعه ای از علایم و چراغ ها)، كاربران معبر را (اعم از وسایل نقلیه و عابرین پیاده) از وجود محدوده عملیاتی پیشرو آگاه می سازد. فاصلۀ بین محل نصب اولین تابلوی بیش آگاهی تا ابتدای ناحیه گذار، ناحیه هشدار اولیه نامیده میشود (مطابق شكل ٢٣-١-١ در بخش تعاریف). برای تعیین طول ناحیة هشدار اولیه و فاصلۀ تابلوها از یكدیگر در این ناحیه باید از جدول ٢٣-٣-۴ استفاده شود:
تابلوی شماره ١، تابلویی انتظامی است كه رانندگان را به رعایت قوانین سمت عبور در محدوده کارگاهی موظف میکند. تابلوی ٢ از نوع اخطاری میباشد كە رانندگان را از وجود خطری در پیش رو آگاه میکند. تابلوی ٣ نیز که اولین تابلویی است كه به رویت رانندگان می رسد، باید تابلوی اخطاری «كارگران مشغول كارند» باشد. در كنار تابلوی شماره ٣، نصب تابلوی انتظامی «حداكثر سرعت مجاز» با تایید مهندس ذیصلاح ارائه میشود. مشخصات مربوط به تابلوها و علایم ایمنی ترافیک در استاندارد ملی شماره ۱۴۸۱۵، ارائه شده است.
ناحیه گذار
ناحیه ای است كه در آن، تغییر مسیر وسایل نقلیه به طور ایمن آغاز میشود (مطابق شكل ٢٣-١-١).
در این ناحیه، لچكی ایمنی با استفاده از تجهیزات جداسازی جریان ترافیك ایجاد میشود. این تجهیزات شامل مخروط ها، بشکه ها و استوانه های ایمنی میباشند. طول ناحیۀ گذار با توجه به حداكثر سرعت مجاز حركت وعرض مسدود شده معبر، متغیر است ومقدار آن به همراه تعداد مخروطه ای ایمنی مورد نیاز باید از جدول ٢٣-٣-٥ استخراج شود.
در معابر شریانی و تندراه ها و آزادراه ها، استفاده از مخروط های ایمنی در ناحیه گذار كافی نیست و میبایست از بشكه های ایمنی به منظور جداسازی جریان ترافیك استفاده شود. همچنین متناسب با شرایط، ناحیۀ گذار میتواند با نظر مھندس ترافیک مجھز بە چراغ چشمك زن و تابلوی هدایت ترافیك شود.
ناحیه حاشیه اطمینان (S)
مسافتی قبل و بعد از محدوده كارگاه است كه توصیه میشود به منظور ایمنی و سهولت كار درنظر گرفته شود (مطابق شكل ٢٣-١-١). هیچ گونه فعالیت عمرانی در این محدوده نباید انجام گیرد. این ناحیه می تواند در راستای معبر (طولی) و یا عمود بر آن (عرضی) باشد كه طول آن مطابق جدول شماره ٢٣-٣-۶ و عرض آن برحسب نوع پروژه توسط مهندس دیصلاح تعیین میشود.
در جدول ٢٣-٣-٧ اقدامات ترافیكی لازم در حین ساخت به طور خلاصه ارائه شده است. همچنین نمونه هایی از طرح های همسان ایمن سازی محوطه كارگاهی در حالت های مختلف، در پیوست شماره ٢٣-۴ نمایش داده شده است.
تصویر ۱
تصویر ۲
تصویر ۳
تصویر ۴
تصویر ۵
تصویر ۶
تصویر ۷
تصویر ۸
تصویر ۹