میلگردها در دیوارهای سازهای باید به گونهای وصله یا مهار شوند که مطابق بندهای ٩-٢١-٣ و ٩-٢١-۴ و موارد (الف) تا (پ) این بند، در آنها امکان ایجاد تنش کششی تسلیم، و fy، به وجود آید:
الف- آرماتورهای طولی، به جز در قسمت فوقانی دیوار، باید تا طولی برابر با حداقل ٣٧٠٠ میلی متر بعد از محلی که دیگر از نظر خمشی مورد نیاز نیستند، ادامه داده شوند؛ ولی در هر حال نیازی نیست که بیش تراز ld از بالای طبقه ی فوقانی ادامه داشته باشند.
ب- در محلهایی که در اثر تغییر مکان های جانبی، احتمال تسلیم آرماتورهای طولی وجود دارد، طول مهاری آرماتورها باید ۱/۲۵ برایر طول مهاری محاسبه شده برای تسلیم در کشش در نظر گرفته شود.
پ- در نواحی مرزی در مقاطع بحرانی دیوار که در آنها در اثر تغییر مکان های جانبی احتمال جاری شدن آرماتورهای طولی وجود دارد، استفاده از وصله های پوششی برای آرماتورهای طولی در طولی برابر با کمترین دو مقدار ۶۱۰۰ میلی متر وارتفاع طبقه، hsx، در بالای مقطع، و ld زیر مقطع مجاز نمیباشد. نیازی نیست طول hsx را بیشتر از ۶۱۰۰ میلیمتر در نظر گرفت. نواحی مرزی شامل قسمتهای ذکر شده در بند ٩-٢٠-٧-۴-۴(الف)، وقسمتهایی به اندازه ی ضخامت دیوار از بر دیوار در هر کدام از دیوارهای متقاطع در هر جهت می باشند.
ت- در آرماتورها، وصله های مکانیکی باید مطابق بند۹-۲۰-۶-۲-۲-۶ و٩-٢٠-۶-٢-٢-٧، و وصله های جوشی مطابق بند ٩-٢٠-۶-٢-٢-٨ در نظر گرفته شوند.