در این روش، هر زوج از شتاب‌نگاشت‌ها باید به گونه‌ای مقیاس شوند که میانگین طیف‌های راستای بیشینه آنها یا طیف هریک از تک‌مؤلفه‌های اصلاح‌شده در بازه زمان تناوب مورد نظر (بند ۲-۱۰-۲-۳)، برابر یا بزرگ‌تر از ۱٫۱ مقدار متناظر طیف هدف باشد.
در صورت استفاده از این روش در حوزه نزدیک، برای تعدادی از شتاب‌نگاشت‌ها (موضوع بند ۲-۹-۲ الف)، لازم است تاریخچه زمانی سرعت زمین بعد از فرایند سازگاری طیفی بررسی و باقی ماندن اثرات جهت‌گیری روی یک مؤلفه تأیید شود.
در خصوص برخی از ساختمان‌ها به شرح مذکور در پیوست (۲) این آیین‌نامه، می‌توان اثرات تحریک افقی در دو امتداد متعامد را به‌طور مستقل اعمال نمود. در مقیاس نمودن این شتاب‌نگاشت‌ها، نیازی به تهیه "طیف راستای بیشینه" زوج مؤلفه‌ها نبوده و شتاب‌نگاشت‌های انتخابی از طریق مقایسه طیف پاسخ آنها با طیف هدف، در محدوده دوره تناوبی بند ۲-۱۰-۲-۳، مقیاس شوند. در این محدوده، میانگین طیف این شتاب‌نگاشت‌ها در هیچ زمان تناوبی نباید کمتر از طیف هدف باشد.
در صورت نیاز به مؤلفه قائم شتاب‌نگاشت، مؤلفه‌های قائم هر یک از شتاب‌نگاشت‌ها نیز باید به نحوی اصلاح شود که میانگین طیف آنها در بازه زمان تناوب مورد نیاز، کمتر از طیف قائم هدف نباشد.