پلتفرم آموزشی حقوق و مهندسی

بانک جامع مواد قانونی و تست‌های آزمونی وکالت، کارشناس رسمی و نظام مهندسی

از متن تا تسلط

خانه بازگشت به فهرست مواد

۱۳ موافقت‌نامه 1947 مقر سازمان ملل متحد میان سازمان ملل متحد و ایالات متحده آمریکا

۱۳ - Section ۱۳ - بخش ۱۳

(الف) قوانین و مقررات لازم‌الاجرا در ایالات متحده درباره ورود بیگانگان نباید به نحوی اعمال شود که با مزایای مذکور در بخش ۱۱ تداخل کند. هرگاه برای اشخاص مذکور در آن بخش روادید لازم باشد، روادید باید بدون هزینه و در سریع‌ترین زمان ممکن صادر شود.

(ب) قوانین و مقررات لازم‌الاجرا در ایالات متحده درباره اقامت بیگانگان نباید به نحوی اعمال شود که با مزایای مذکور در بخش ۱۱ تداخل کند و، به‌ویژه، نباید به نحوی اعمال شود که هر یک از این اشخاص را به سبب فعالیت‌هایی که در سمت رسمی خود انجام داده است، ملزم به ترک ایالات متحده کند. در صورت سوءاستفاده هر یک از این اشخاص از مزایای اقامت در فعالیت‌هایی خارج از سمت رسمی خود در ایالات متحده، مقرر است که مزایای مذکور در بخش ۱۱ به معنای معافیت او از قوانین و مقررات ایالات متحده درباره ادامه اقامت بیگانگان تفسیر نشود؛ مشروط بر اینکه:
(۱) هیچ اقدامی طبق آن قوانین یا مقررات برای الزام چنین شخصی به ترک ایالات متحده آغاز نشود، مگر با موافقت قبلی وزیر امور خارجه ایالات متحده. این موافقت فقط پس از مشورت با عضو مربوط، در مورد نماینده یک عضو یا عضو خانواده او، یا با دبیرکل یا عالی‌ترین مقام اجرایی سازمان تخصصی مربوط، در مورد هر شخص دیگر مذکور در بخش ۱۱، داده می‌شود؛
(۲) نماینده عضو مربوط، دبیرکل یا عالی‌ترین مقام اجرایی سازمان تخصصی مربوط، حسب مورد، حق خواهد داشت در هر یک از این اقدامات، از طرف شخصی که اقدامات علیه او آغاز شده است، حضور یابد؛
(۳) اشخاصی که طبق بخش ۱۵ یا کنوانسیون عمومی از مزایا و مصونیت‌های دیپلماتیک برخوردارند، جز مطابق تشریفات عرفی قابل اعمال درباره نمایندگان دیپلماتیک مورد اعتماد ایالات متحده، ملزم به ترک ایالات متحده نخواهند بود.
(ج) این بخش مانع مطالبه دلیل معقول برای احراز اینکه اشخاص مدعی حقوق اعطایی بخش ۱۱ در طبقات مذکور در آن بخش قرار می‌گیرند، یا مانع اعمال معقول مقررات قرنطینه و بهداشت عمومی، نیست.
(د) جز در مواردی که در بالا و در کنوانسیون عمومی مقرر شده است، ایالات متحده کنترل و اختیار کامل خود را نسبت به ورود اشخاص یا اموال به قلمرو ایالات متحده و شرایط ماندن یا اقامت آنان حفظ می‌کند.
(ه) دبیرکل، بنا به درخواست مقامات ذی‌صلاح آمریکایی، با آنان درباره ترتیبات ثبت ورود و خروج اشخاصی که روادید صرفاً معتبر برای عبور به منطقه مقر و از آن و اقامت در آن منطقه و اطراف بلافصل آن دریافت کرده‌اند، مذاکره خواهد کرد.
(و) سازمان ملل متحد، با رعایت مقررات پیش‌گفته این بخش، حق انحصاری اجازه دادن یا منع ورود اشخاص و اموال به منطقه مقر و تعیین شرایط ماندن یا اقامت آنان را خواهد داشت.

(a) Laws and regulations in force in the United States regarding the entry of aliens shall not be applied in such manner as to interfere with the privileges referred to in Section ۱۱. When visas are required for persons referred to in that section, they shall be granted without charge and as promptly as possible.

(b) Laws and regulations in force in the United States regarding the residence of aliens shall not be applied in such manner as to interfere with the privileges referred to in Section ۱۱ and, specifically, shall not be applied in such manner as to require any such person to leave the United States on account of any activities performed by him in his official capacity. In case of abuse of such privileges of residence by any such person in activities in the United States outside his official capacity, it is understood that the privileges referred to in Section ۱۱ shall not be construed to grant him exemption from the laws and regulations of the United States regarding the continued residence of aliens, provided that:
(۱) No proceedings shall be instituted under such laws or regulations to require any such person to leave the United States except with the prior approval of the Secretary of State of the United States. Such approval shall be given only after consultation with the appropriate Member in the case of a representative of a Member (or a member of his family) or with the Secretary-General or the principal executive officer of the appropriate specialized agency in the case of any other person referred to in Section ۱۱;
(۲) A representative of the Member concerned, the Secretary-General or the principal executive officer of the appropriate specialized agency, as the case may be, shall have the right to appear in any such proceedings on behalf of the person against whom they are instituted;
(۳) Persons who are entitled to diplomatic privileges and immunities under Section ۱۵ or under the General Convention shall not be required to leave the United States otherwise than in accordance with the customary procedure applicable to diplomatic envoys accredited to the United States.
(c) This section does not prevent the requirement of reasonable evidence to establish that persons claiming the rights granted by Section ۱۱ come within the classes described in that section, or the reasonable application of quarantine and public health regulations.
(d) Except as provided above in this section and in the General Convention, the United States retains full control and authority over the entry of persons or property into the territory of the United States and the conditions under which persons may remain or reside there.
(e) The Secretary-General shall, at the request of the appropriate American authorities, enter into discussions with such authorities, with a view to making arrangements for registering the arrival and departure of persons who have been granted visas valid only for transit to and from the headquarters district and sojourn therein and in its immediate vicinity.
(f) The United Nations shall, subject to the foregoing provisions of this section, have the exclusive right to authorize or prohibit entry of persons and property into the headquarters district and to prescribe the conditions under which persons may remain or reside there.

تعهد آمریکا به صدور روادید برای نمایندگان شرکت‌کننده در فعالیت‌های سازمان ملل

ایالات متحده به‌عنوان دولت میزبان مقر اصلی سازمان ملل متحد، در زمینه ورود اشخاص مشمول و دسترسی آنان به مقر سازمان دارای تعهدات قراردادی است.

مبنای اصلی این تعهدات موافقت‌نامه مقر سازمان ملل متحد و ایالات متحده آمریکا مصوب ۱۹۴۷ و به‌ویژه بخش‌های ۱۱، ۱۲ و ۱۳ آن است.

این مقررات در مجموع از ایجاد مانع در رفت‌وآمد اشخاص مشمول به منطقه مقر جلوگیری کرده و در موارد نیاز به روادید، صدور آن را در چهارچوب مقرر مطالبه می‌کنند.

در سال ۲۰۲۵، پس از تصمیم ایالات متحده به عدم صدور یا لغو روادید نمایندگان فلسطین برای هشتادمین اجلاس مجمع عمومی، مجمع عمومی در قطعنامه ۸۰/۱ بار دیگر به موافقت‌نامه مقر استناد کرد و برای مشارکت فلسطین ترتیبات استثنایی مجازی در نظر گرفت.

نکته آزمونی:
مشکل ورود نماینده به مقر سازمان ملل در نیویورک ← موافقت‌نامه مقر ۱۹۴۷
مواد کلیدی ← بخش‌های ۱۱ تا ۱۳

هیچ رأی وحدت رویه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.

دسترسی اشتراکی

برای مشاهده کامل تست‌ها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.

تست ۱

عدم صدور ویزا برای رئیس دولت فلسطین جهت شرکت در هشتادمین اجلاس عادی مجمع عمومی از سوی آمریکا نقض چه سندی است؟

منبع: کارشناسی ارشد - حقوق سازمان‌های بین‌المللی — ۱۴۰۵

قبلی بعدی